---------------------------------------------------------------------------------------------------

ไม่รู้ว่าจะอัพได้ไหม เพราะหลวงพี่บอกว่าจะฉายแบบทีวีและก็อาจจะเป็นนิทานภาพด้วย

 หากเป็นการสปอยบอกให้ดิฉันลบได้นะคะ ^^'

----------------------------------------------------------------------------------------------

เอา เข้าเรื่อง เรื่องพระพุทธเจ้า 500 ชาติพอดีเราทำไว้สองเรื่อง คือเรื่อง "สัตว์สามสหาย"(ซึ่งก็คือเรื่องที่จะเอามาโพสในวันนี้)  กับเรื่อง "พญาจิ้งจอกสำนึกผิด" ซึ่งจะเอามาโพสให้ดูคราวหน้า

พอดีวาดช่วงปิดเทอม เลยมีเวลาวาด แต่ตอนนี้เปิดเทอมแหล่ว~

ตอนแรกๆกะจะคิดว่าวาดแต่เรื่องโหดๆ แต่รู้สึกว่าไม่ควรใจแคบและควรจะวาดหลายๆแนวเพื่อฝึกตัวเองด้วย คืออยากจะบอกว่าถ้าไม่เลือกแนววาดก็สนุกนะ ที่สำคัญคือหลวงพี่ไม่จำกัดแนววาดด้วย เลยรู้สึกอิสระมาก เป็นครั้งแรกที่ทำงานแล้วรู้สึกมีความสุข เพราะปกติถ้าไปตามที่อื่นๆเค้าจะต้องบอกตินู้นตินี่ แสงอีกนิด ตาแหลมอีกหน่อย อย่างงี้อย่างงั้นอย่างโง่น ไม่ใช่อะไรหรอกนะ แต่มันทำให้เรารู้สึกมีความตั้งใจในการทำงานลดลงเลยล่ะ เรารู้สึกทำแล้วเป็นทุกข์ด้วย เค้าจะรับงานเราไหม เค้าจะยังไม่พอใจงานเราอยู่ไหม สำหรับเราเหมือนทำงานในป่าต้นงิ้วเลยให้ตายเถอะ

สรุป งานนี้ทำแล้วมีความสุขดีถึงแม้จะไม่ได้ตังค์ เพราะตอนเด็กๆเราบ้าอ่านนิทานชาดกมาก เลยอยากให้เด็กๆสมัยนี้รู้จักด้วย(ถึงแม้ลายเส้นเราจะไม่เหมาะกับเด็กก็เถอะ)

บ๊ะ เข้าเรื่องกันดีกว่า ขอเล่าแบบย่อๆ ที่จริงเรื่องมันก็สั้นนะแต่ฟังมาแล้วมันมีรายระเอียดปลีกย่อยเยอะมาก

+++++++++++++++++++++++

*ชาตินี้ พระพุทธเจ้าได้เกิดไปเป็นนกกระทา*

ในป่า มีต้นไทรต้นหนึ่งซึ่งใหญ่มาก และเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์สามชนิด

ใต้ต้นไทรมีช้างอยู่อาศัย บริเวณกิ่งก็มีลิงตัวหนึ่งอยู่อาศัย บนยอดต้นไทรก็ีมีนกกระทาตัวหนึ่งอยู่อาศัย

แต่ทั้งสามไม่เคยสร้างมิตรไมตรีหรือเป็นสหายกัน

วันหนึ่ง นกกระทาจึงเกิดความคิดว่า

"เราอยู่อาศัยกับต้นไทรมานาน แต่กลับไม่ได้สร้างมิตรกับลิงและช้าง

เราควรจะผูกมิตรเพื่อร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน เวลามีปัญหาจะได้ช่วยเหลือกันได้"

คิดดังนั้นนกกระทาจึงรอเวลาลิงกับช้างกลับมา

เื่มื่อกลับมาแล้วนกกระทาจึงเริ่มชักชวนผูกมิตร์ทั้งคู่

ลิงและช้างก็เห็นด้วยว่าควรผูกมิตรเพื่อช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

แต่ปัญหาคือ ใครจะเป็นผู้นำ!!

ทั้งสามจึงใช้วิธีที่ว่า ใครแก่สุดก็เป็นผู้นำของกลุ่ม

แต่ว่าสัตว์ไม่มีวันเดือนปี เลยระบุไม่ได้ จึงใช้วิธีที่ว่า เมื่ออดีตใครเห็นต้นไทรต้นนี้ก่อนก็เป็นผู้นำ

ช้างนั่นเริ่มก่อน

"สมัยที่หาอาหารแถวนี้ ข้าเคยเห็นต้นไทรยังเป็นต้นเล็กๆ ข้ามักเดินผ่านต้นไปมา จนมันสูงเท่าสะดือเรา"

ลิงเป็นคนเริ่มต่อไป

"ข้าเคยเห็นตั้งแต่ต้นไทรยังเป็นต้นเล็กๆ ยังไม่แตกเป็นกอเลย"

สุดท้ายก็ถึงคิวนกกระทา

"ข้าเคยไปกินเมล็ดต้นไทรเข้าไป แล้วมาถ่ายไว้ที่นี่ ต้นไทรต้นนี้ก็คือเมล็ดที่ข้ากินแล้วถ่ายออกมาไงล่ะ"

ลิงและช้างจึงให้นกกระทาเป็นหัวหน้ากลุ่มไปโดยทันที

สัตว์ทั้งสามจึงผูกมิตรไมตรี เป็นสหายที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขที่ต้นไทรจนวะระสุดท้ายของชีวิต

 คติสอนใจ

"เรานั้นควรผูกมิตรไมตรีกับผู้อื่น เพื่อสร้างมิตรภาพ และช่วยเหลือซึ่งกันและกัน"

"การเป็นผู้นำ ไม่ได้หมายถึงมีขนาดตัวที่ใหญ่ มีฐานะสูง เพราะผู้นำนั้นใช้สติปัญญาด้วย"

อืม...แต่จำไม่ได้ว่าต้องขึ้นอยู่กับความอาวุโสด้วยรึเปล่า ^^'

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

จบและ  เรื่องนี้โดนใจเรา เพราะว่าเราเป็นคนที่ไม่ค่อยคบค้าสมาคมซักเท่าไหร่้เพราะขี้อาย ทั้งที่ความจริงเราควรผูกมิตรแบบนกกระทา

พี่เราบอกว่าเราวาดนกกระทาอ้วน แถมเกือบนึกว่าเป็นแพนกวิน กร๊ากๆๆๆ แต่เราดูข้อมูลมานกกระทามันหุ่นอย่างงี้จริงๆนะ อ้วนกลมแล้วหัวเล็ก ส่วนช้างพี่เราบอกว่าอ้วนไป เอ๋.... ช้างถ้าไม่อดอยากหุ่นมันก็แบบนี้ไม่ใช่หรอ ว่าแต่พี่เราไม่เห็นติลิงเลยวุ้ย ติแต่ตัวอ้วนๆ....

สาเหตุที่เราวาดตัวดำๆคือ

1.ง่าย
2. คือตอนอนุบาลเราได้ใบโฆษณาละครหุ่นเงา รู้สึกรูปหน้าปกสวยมาก แต่ตอนเด็กๆไม่มีปัญญาจะบอกพ่อแม่ว่าอยากไป แถมตอนนั้นทิ้งใบไปซะอีก... เลยไม่รู้ว่าละครหุ่นเงาเรื่องนั้นเป็นยังไงจนถึงทุกวันนี้ ตั้งแต่นั้นมาเราก็ชอบอะไรเงาๆล่ะ

ราวหน้าถ้าดิฉันโพสได้ก็จะมาโพสเรื่องต่อไป อีกเรื่องมันดาร์คกว่า

อ่อ ใครสนใจฟังนิทานเรื่องอื่นๆก็ไปที่นี่เลยนะ เรื่องสนุกๆมีอีกเยอะแยะเลย

แล้วใครสนใจอยากวาดให้หลวงพี่ก็ไปอีเมล smilingworld@windowslive.com ของหลวงพี่ได้เลยนะคะ เพราะรู้สึกว่าคนวาดน้อยมากๆ อยากให้ช่วยๆกันให้เด็กๆบริโภค  

-----------------------------------------

 ไปปั่นงานแระ~ บาย~