ในหัวข้อที่ ๑ นั่นคือ แมวหมาสามัคคี
จากบล็อกหลวงพี่ค่ะ โดยให้ทุกคนช่วยกันทำโปสการ์ดเอาไปออกพิมพ์เป็นรายได้ให้ข้าวพี่หมาพี่แมว ให้มีข้าวกิน มียารักษาโรค และมีที่พักพิง
โดยประเดิมที่รูปแรก
สอนตัวนี้คือแมวกับหมาบ้านเรา - -' แมวตัวบนชื่อมิคัง ทั้งๆที่เป็นตัวคลอดออกมาท้ายๆแต่กลายเป็นตัวที่ฉุที่สุด ที่จริงมันไม่ฉุขนาดนี้แต่กลัวอนาคตจะเป็นแบบนี้... เพราะมันจะเป็นตัวแรกที่กินข้าวก่อนตัวอื่น แถมนอนทั้งวัน อนาคตอันใกล้มันต้องเป็นลูกพยูนเกยตื้นแน่ๆ
ส่วนหมาดำนั่นชื่อตัวเล็ก ชื่อนี้อาถรรพแน่ๆ ตั้งให้หมาตัวไหนก็กลายเป็นตรงกันข้ามกับชื่อหมด ชอบนอนบนที่สูงทั้งๆที่มันก็โคตรอ้วน ชอบขดมือเหมือนกวาง หน้าแหลมเป็นฉมวก อ้วนเพราะขโมยเนย ขโมยตับ ขโมยอาหารบนโต๊ะกินข้าวจนโต๊ะพัง ตอนเอาไป รพ. เกษตรเพื่อมาลดความอ้วนคนทักกันทั้ง รพ. ว่าอ้วนจังอ้วนจัง บางคนเรียกหมูป่าหน้าแหลม พอเข้าไปไม่ยอมเดิน ต้องอุ้มขึ้นรถเข็นจนหลังพ่อเราเกือบเคร็ดทีเดียว หมอบอกต้องลดให้ได้ประมาณ 22 กิโล แต่มันทั้งชอบแอบกินและไม่ค่อยเดิน น้ำหนักจึงขึ้นๆลงๆ ตอนนี้เป็นตัวสุดท้ายของเคสที่หากครั้งนี้ลดไม่ได้ก็หมดกัน ตอนนี้หนัก 33 แล้วมึงจะลดได้ไหมเนียะ...
ถ้าถามว่ามันสามัคคียังไง
ก็สามัคคีกันอ้วนไง!!!!
ที่จริงแมวกับหมาบ้านเราเจอกันแบบนี้ไม่ได้นะ หมาต้องอยู่นอกบ้าน แมวต้องอยู่ในบ้าน ไม่งั้นกัดกัน
อีกแนว
*พิมพ์ผิดเป็น 200 แต่ของจริงแก้เป็น 2009 แล้วน่า
อยากวาดแบบตุ๊กตาซีวาเนียน
สามัคคีกันยังไง ก็สามัคคีกันเลี้ยงลูกมั้ง...
อ่านหนังสือพี่ต้องการ เค้าเล่าว่าหมาบีเกิลเพื่อนพี่เค้าเลี้ยงลูกแมวด้วยนมตัวเอง ทั้งๆที่เป็นตัวผู้ (แต่รูปเรานั้นตัวเมียนะ..)
สรุปคือ หมามันมีใจเลี้ยงลูกคนละสปีชีส์ได้ ไม่เหมือนคนที่ไม่เลี้ยงลูกในไส้ตนเอง
อันนี้เวอชั่นเย็นๆ
จบแล้ว ครอกกกก~
