2009/Mar/31

ฉันมักจะลืมว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่
หรือหาของที่อยู่ใกล้ๆไม่เจอจนโดนด่าว่าตาถั่ว
 
 
 
ในวัยเด็ก ฉันมักโดนต่อว่าว่าเหตุใดฉันจึงไม่อาจจำบทเรียนได้
 
ตอนมัธยม ฉันเคยโดนแม่ต่อว่าว่าทำไมเวลามีงานกลุ่มถึงไม่ยอมไปหากลุ่มเอง เพราะฉันกลัวเพื่อนในห้อง
 
ตอนมัธยม ฉันเสียใจเมื่อเห็นกลุ่มรุ่นพี่กำลังรังแกงู
 
ฉันไม่อาจจำชื่อเพื่อนในสมัยมัธยมหมดได้
 
ตอนมัธยม ฉันไม่สนใจเรื่องที่คนขโมยพวกเครื่องเขียนฉันไป เพราะยิ่งไปโมโหพวกนี้ มันก็ได้ใจ
 
ตอนมัธยม เมื่อฉันทำอะไรผิดฉันมักจะโดนหัวเราะเยาะแม้แต่เด็กคนอื่นๆที่อยู่คนละห้องก็ตาม
 
ตอนมัธยม ฉันเคยโกรธตนเองจนเอาศีรษะโขกกับกำแพง แล้วทุบท้องน้อยตนเอง
 
ตอนมัธยม เพื่อนๆเห็นฉันวาดรูปแล้วเรียกฉันว่าโรคจิต เมื่อฉันกลับบ้านฉันจึงร้องไห้
 
ตอนมัธยม ฉันเกลียดการอ่านหนังสือสอบ จะอ่านกี่เล่มเท่าไหร่ๆ ความรู้ก็ไม่เคยเข้าหัว
 
ตอนมัธยม พี่สาวต่อว่าฉันว่าเหตุใดฉันจึงไม่คบกับเพื่อน
 
ตอนประถม ฉันจำคำศัพท์ว่า "แฮมเบอร์เกอร์" ไม่ได้
 
ตอนประถม ฉันไม่สามารถจำกิริยา 3 ช่องได้
 
ตอนประถม ฉันโดนครูตีทุกวันเพราะไม่เคยทำการบ้าน
 
ตอนประถม ฉันมักจะหยิบกิ่งไม้มาเล่นเพราะไม่มีอะไรเล่น
 
ตอนประถม ฉันชอบโดนเพื่อนเหยียบเท้า เธอจงใจเหยี่ยบ แต่ฉันก็ไม่สนใจ เพราะฉันไม่เคยสนใจใคร
 
ตอนประถม ฉันโดนเพื่อนต่อยที่ลิ้นปี่อย่างรุนแรง ด้วยเหตุผลเพราะฉันเล่นซ่อนหาแล้วแปะโป้งมัน
 
ตอนประถม ฉันโดนพ่อว่าเพราะฉันซื้อถ่านเป็นวันเกิดให้เขา (โดยไม่รู้ว่าถ่านนั้นมีไฟ) ...หนูจะไม่ซื้ออะไรให้แล้ว
 
ตอนอนุบาล ฉันไม่เคยได้เล่นของเล่น เพราะเพื่อนๆได้แย่งของเล่นไปหมด และฉันไม่อาจไปแย่งคนอื่นได้
 
ตอนอนุบาล ของเล่นที่ได้เล่นเพียงครั้งเดียวคือมีดปลอมกับแครอทปลอม
 
หั่นแครอทแค่ 2 ครั้งฉันก็โดนคนอื่นแย่งไปจากมือเสียแล้ว
 
 ตอนอนุบาล ฉันจึงได้เพียงแค่เดินไปเดินมา เล่นกับจินตนาการ เพราะไม่มีที่ว่างให้ฉันเล่น
 
ตอนอนุบาล ฉันเคยโดนตะคอกด้วยความไม่เข้าใจของฉัน และไม่อาจเข้าใจคำว่า "ผิด" ของผู้ใหญ่ได้
 
ตอนอนุบาล ฉันเขียนเลข 1 ถึง 100 เป็นคนสุดท้ายของห้อง
 
 ตอนอนุบาล ฉันดีใจมากที่ครั้งแรกฉันไม่ร้องไห้เมื่อฉันเลือดออก
 
ตอนอนุบาล ฉันไม่เคยเรียนรู้วิธีพับถุงเท้ามาก่อน เมื่อครูสั่งแล้วฉันทำไม่ได้ ฉันจึงได้นั่งเป็นคนสุดท้ายในห้อง
 
ตั้งแต่อนุบาลจนถึงประถมมีแต่คนรังเกียจฉัน
 
ตอนฉันเป็นทารก แม่เล่าให้ฟังว่าตัวฉันเล็กมากเหมือนกับคลอดก่อนกำหนด (สามารถอุ้มหนีบรักแร้แขนเดียวได้)
 
 เมื่อถึงวัยเติบโต ฉันเดินช้ากว่าเด็กคนอื่นๆ
 
และฉันเลิกดูดนมขวดตอนประถมสี่
 
-------------------------------------------------------------------------------------
 
 
ฉันร้องไห้ว่าเหตุใดสมองของฉันถึงได้ช้าเพียงนี้
 
ฉันเคยคิดว่าฉันโง่ถึงเพียงนี้แล้วฉันเกิดมาเพื่ออะไร
 
เพราะฉันโง่เกินกว่าที่จะมีประโยชน์ให้ใคร
 
และไม่อาจะทำให้ตนเองมีความฉลาดขึ้นได้
 
 ..................................
 
ณ ตอนนี้
 
ภาพคนที่เล็งปืนไปที่ลูกตาของตนและกำลังจะเหนี่ยวไก
 
...กำลังชัดขึ้นเรื่่อยๆ
 
------------------------------------------------------------------
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
 
 
 ...เฮอ ระบายแล้ว สบายใจจัง!!!
 
ที่จริงเราเครียดเรื่องนี้ตั้งแต่ประถมต้นนะ
 
เราเลยชอบคิดว่าหากว่าคิดว่าตัวเองโง่เรื่อยๆสมองมันจะกลายพันธุ์!!!
 
--------------------------------------------------------------
 
 
 
ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
ต้องมีสิ่งที่มีแต่ "เธอ" เท่านั้นที่ทำได้อยู่แน่ๆ

สิ่งที่หนักหนาที่สุดสำหรับมนุษย์ก็คือการมีชีวิตอยู่

อยู่ให้ได้... ก็พอแล้ว

หนักหนาก็ระบายฮ่ะ ยินดีรับฟัง ... สบายใจขึ้นแล้วใช่ม้า??
#1  by  S-SMILE At 2009-03-31 11:36, 
ชีวิตไม่สิ้นก็ดิ้นกันไป /=_,=\b
#2  by  G.man At 2009-03-31 16:30, 
me/ตบบ่าพี่ฝ้ายเบาๆ ไม่เป็นไรนะขอรับ ใจเย็นๆ
พอได้ระบายรู้สึกสบายใจขึ้นก็ดีแล้วล่ะขอรับ
คนที่โ่ง่ ไม่ได้หมายถึงคนที่ไม่ฉลาดทางด้านการคิดการอ่านการเขียนหรือการเรียนรู้
แต่คนที่ฉลาดนั้นคือคนที่เห็นว่างสิ่งไหนดีสิ่งไหนชอบสิ่งไหนที่ตนถนัด ...แล้วลงมือทำให้สิ่งนั้นให้ดีที่สุดให้ประสบความสำเร็จและพร้อมที่ยอมรับในความไม่สำเร็จ แต่ก็พร้ิอมที่จะเริ่มต้นใหม่เสมอ ฉลาดที่จะเรียนรู้ทุกๆสิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิตพร้อมทั้งอดทนและพัฒนาจนเติบโตขึ้นมา...
ไม่มีใครโง่ ไม่มีใครไม่ฉลาด..
ทุกคนเพียงแค่พยายามให้ดีที่สุดก็พอ..
พี่ฝ้ายเป็นคนที่พยายามอดทนกับทุกๆสิ่งและค่อยๆเรียนรู้หลายๆอย่างทีละเล็กทีล่่ะน้อย...
นั่นก็เป็นสิ่งที่มีค่ามากกว่าคำว่าฉลาดอีกนะขอรับ
สู้ๆล่ะขอรับ~
การที่คนเราไม่ได้เหมือนคนอื่น ไม่ได้แปลว่าเราแย่เสมอไปนะคะ

ไม่ต้องคิดหรอกว่าฉันโง่หรือฉันเกิดมาเพื่ออะไร แต่สิ่งที่ฉันทำได้ตอนนี้ล่ะ

พี่ฝ้ายวาดรูปเก่งออก เป็นผลงานที่เป็นเอกลักษณ์และไม่มีใครเหมือน

นู๋เป็นหนึ่งคนแหละที่ชอบงานพี่ฝ้ายมากๆ และนับถือแบบสุดๆ ปลื้มมากไม่รู้จะบรรยายเป็นคำพูดยังไง

ถึงเราอาจจะมีข้อเสีย แต่เราก็ยังมีข้อดีอยู่ไช่หรือ ยังไงมันก็ทดแทนกันได้

จงภูมิใจที่เราเป็นเราเถอะค่ะ สู้ต่อไป เป็นกำลังใจให้เสมอ=)!!!

ไม่ต้องเหมือนใครเราก็เจ๋งในแบบของเราได้

ปล.อาจจะพูดอะไรไร้สาระไปหน่อย แต่ก็อยากเป็นกำลังใจให้พี่ค่ะ
#4  by  moname At 2009-04-01 11:41, 
เท่าที่ เคยเห็น จากการแสดงในบล็อค ก็เห็นชัดได้ว่าไม่ใช่คนโง่หรอก

อาจเพราะ มองโลกในแง่ร้ายไป ไม่ก็โลกก็ดันมีแต่แง่ร้ายให้มอง

อย่าดูถูกตัวเอง พี เชื่อว่า ฝ้้ายเป็นคนฉลาดและเก่งกว่าใครอีกหลายๆตัว เช่น พีตัวนึง sad smile
#5  by  p.cobra At 2009-04-01 20:28, 
ฉันเจอDoppelgangerแล้ว นี่...
ฉันจะตายไหมเนี่ย

เฮ้!

คุณน่ะ

ไม่ได้โง่

พวกที่ชอบตัดสินคนอื่นสิไม่ฉลาดopen-mounthed smile
#6  by  เนือย At 2009-04-05 00:13, 
big smile big smile big smile
#7  by  น้ามชา At 2009-04-05 20:58, 
สู้ๆค่ะ พี่ฝ้าย หนูคิดว่าพี่ฝ้ายไม่ได้โง่นะ หนูเชื่อว่าสักวันพี่ฝ้ายต้องรู้แน่ค่ะว่าชีวิตคนเราน่ะ มีประโยชน์ต่อใครหลายคนอีกมาก.. เราต้องเชื่อมั่นในตนเองว่าเราไม่ได้โง่ซักหน่อย ถ้าเราไม่เชื่อตัวเอง แล้วใครจะเชื่อเรา..

พี่ฝ้ายน่ะ เก่งออก วาดรูปก็สวย หนูชอบงานสไตล์พี่ฝ้ายมากค่ะ เป็นเอกลักษณ์ ดูเป็นของตัวเองดีค่ะ
#8  by  0.00....0 (114.128.115.31) At 2009-04-08 00:16, 

<< Home


Cotton หรือ ฝ้าย
View full profile
Creative Commons License
ผลงานนี้ ใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน 3.0 ต้นฉบับ.