โอตสึ อิจิ (Otsu-ichi) เป็นนามปากกาของฮิโรตากะ อาดาจิ(Hirotaka Adachi)

ได้รับกล่าวขวัญว่าเป็นนักเขียนเรื่องลึกลับเขย่าขวัญดาวรุ่งที่พุ่งแรงสุดในญี่ปุ่นรุ่นนี้
เขาเป็นคลื่นลูกใหม่แจ้งเกิดด้วยวัยเพียง 17 ปีจากผลงานเรื่องแรกคือ ฤดูร้อน ดอกไม้ไฟ และร่างไร้วิญญานของฉัน

1.ฤดูร้อน ดอกไม้ไฟ และร่างไร้วิญญานของฉัน (Summer,Fireworks and My Corpse)

เป็นเรื่องที่มีลักษณะโดดเด่นเฉพาะของโอตสึ อิจิได้อย่างดี โดยมีไอเดียแหวกแนวคือ ให้ศพเป็นผู้ดำเนินการเล่าเรื่อง การฆาตกรรมเกิดขึ้นดำเนินไปด้วยน้ำเสียงราบเรียง่านจนเยือกเย็นไปถึงหัวใจ โดยมีตัวละครเอกเป็นเพียงเด็กวัยประถมฯเท่านั้น

Comment : เป็นนิยายเรื่องแรกที่อ่านแล้วทำให้นอนไม่หลับ... ทั้งๆที่ศพนั่นคือผู้เล่าเรื่องไม่ได้เป็นผีแบบในหนังที่ทำร้ายคนอื่นแท้ๆ แต่มันทำให้เรารู้สึกหวาดกลัว แล้วเค้าก็บรรยายได้กระชับมาก และแน่นอน ตอนจบเป็นแนวหักมุมที่ทำให้เรารูสึกหวาดกลัวและขนลุก

2.ยูโกะ (Tentei Youko)

ดำเนินเรื่องราวของคิโยเนะ สาวใช้ในบ้านของมาซาโยชิผู้มีภรรยาชื่อยูโกะซึ่งคิโยเนะไม่เคยเห็นตัวเธอเลย คิโยเนะจึงค้นหาคำตอบจนพบว่ายูโกะไม่ใช่คน แต่มาซาโยชิก็อ้างว่า คิโยเนะตังหากเป็นฝ่ายผิดปกติ

Comment : ขอบอกว่าเรื่องนี้ลึกลับกว่าเรื่องแรกหน่อยนึง แถมใช้ถ้อยคำที่ให้เราคล้อยคิดตามตัวเอกได้อย่างดี ทำให้เราหลงกล และเนื่อเรื่องออกแนวหักมุมจนเลหือเชื่อโดยทีเดียว (แถมขอบอกว่าเรากลัวประโยคนึง เพราะดันอ่านตอนกลางคืนคนเดียว เสียวหลังวาบเลย =A=")

3.ดวงตาแห่งศิลา (Ishi no Me)

ครูศิลปะนามว่า S ออกตามหาแม่ผู้หายตัวไปอย่างลึกลับ แล้วหลงทางในป่ากับเพื่อน เขาติดอยู่ในบ้านหลังหนึ่งซึ่งล้อมรอบด้วยหินรูปมนุษย์นับพันตัว ทำให้ครู S หวาดหวั่นว่า หรือดวงตาแห่งศิลา ปีศาจที่มีอำนาจสาปให้ทุกชีวิตกลายเป็นหินจะมีจริง

Comment : เป็นเรื่องผสมผสานความเศร้าที่แอบแฝงความกลัวไว้ในเรื่องเดียวกัน ใช้คำบรรยายสั้นๆ แต่ก็ทำให้เรารับรู้ถึงบรรยากาศในเรื่อง และในตอนหักมุม ถึงแม้โอตสึ อิจิจะใช้คำบรรยายสั้นๆ ก็ทำให้เรารู้สึกสั่นเทา...

4.ฮาจิเมะ (Hajime)

เรื่องราวเกี่ยวกับเด็ก 2 คนได้สร้างเด็กสาวในจินตนาการขึ้นเพื่อรับผิดแทน และพวกเขาก็ได้พบกับประสบการณ์ประหลาด เมื่อฮาจิเมะ เด็กสาวคนนั้นกลับมีตัวตนจริงขึ้นมา หนำซ้ำทั้งสองเท่านั้นที่สัมผัสเธอได้ เรื่องวุ่นวายและมิตรภาพน่าประทับใจจึงเกิดขึ้น

Comment : เรื่องนี้คิดว่าเหมาะกับโอตากุ (ฮา) แต่ฮาจิเมะไม่ได้น่ารักอย่างที่คิดนะเออ เนเรื่องสงสารฮาจิเมะมาก ยิ่งตอนจบนิทำเอาเราหดหู่เลยล่ะ เรื่องนี้เราคงไม่ได้คอมเม้นท์มาก เพราะมันไม่เกี่ยวกับผี เลยไม่รู้จะอธิบายยังไงให้น่ากลัวดี =w="

5.Blue

บลูอัปลักษณ์ที่สุดในจำนวนตุ๊กตาที่มีชีวิต 5 ตัว มันคิดว่าตัวเองโชคร้ายเหลือเกินที่ต้องอยู่กับเท็ด เด็กชายตัวน้อยผู้ไม่เคยออมแรงกับของเล่น ในขณะที่เพื่อนทั้ง 4 ได้อยู่ในห้องกับเวนดีที่รัก แต่ในที่สุดมันก็รู้ว่ามิตรภาพแท้จริงไม่จำเป็นต้องอาสัยรูปลักษณ์ภายนอกเลย

Comment : เป็นเรื่องที่อยากให้ทุกคนอ่านจริงๆ เพราะตอนจบมันทำให้เราร้องไห้ออกมาเลยล่ะ เรายังตกใจตัวเองเลยแค่เรื่องแต่และการใช้ท้อยคำจะทำให้เราร้องไห้จริงๆ เรื่องนี้เราชอบมากๆนอกจากเราจะได้เห็นพฤติกรรมอันน่ารักของบลูแล้ว ยังทำให้เรารู้สึกเศร้าและเจ็บหัวใจแทนบลูอีกด้วย เป็นเรื่องที่นึกถึงตอนจบทีไรก็อดน้ำตาซึมไม่ได้... ถ้ามีคะแนนให้เต็ม 10 ตูจะให้ 1000 คะแนนให้ล้นไปเรย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

6.รอยสักรูปหมา (Hiramen Inu)

ยูคิดว่าตัวเองเป็นเด็กนอกคอก ไม่มีใครรักสักคน แต่แล้วเธอก็ได้พบเหตุการณ์ที่ทำให้ชีวิตเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง เหตุเกิดตั้งแต่วันที่รอยสักรูปหมาบนตัวยูขยับเขยื้อนได้...

Comment : เรื่องนี้ตลกดีอ่ะ หมารอยสักมันมีชีวิต น่ารักดีด้วย ใครชอบหมาน่าจะอ่านเรื่องนี้~ แต่ตอนจบเศร้านะ ทำเอาช็อกเหมือนกัน

7.ฉันหายไปในวันหยุด (Shisso Holiday)

เรื่องราวของสาวน้อยวัยรุ่นนามนาโอ ผู้มีบุคลิกเหมือนใจแอนด์ในเรื่องโดราเอม่อน เธอเป็นลูกเลี้ยงของเศรษฐี แต่ด้วยความไม่พอใจที่พ่อเลี้ยงแต่งงานใหม่ เธอจึงหนีออกจากบ้านไปแล้วซ่อนตัวอยู่ในห้องคนรับใช้ จากนั้นได้ก่อคดีหรรษาขึ้น คือลักพาตัวเอง...

Comment : เรื่องนี้ทำไมหลายคนว่าเรื่องมันไม่สนุกก็ไม่รู้อ่ะ เราว่ามันบรรยายสบายๆดีนะ แถมดูสอบสวนเหมือนนักสืบเลย ในเรื่องนี้เราชอบคนใช้ล่ะ เหมือนตัวละครเราตัวนึงเลย นิสัยตลก >w<

8.เพื่อนร่วมบ้านที่มองไม่เห็น (Happiness is a Warm Kitty)

เกี่ยวกับมิตรภาพของหนุ่มน้อยซึ่งย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านที่ผู้พักคนเดิมถูกฆาตกรรม และได้พบว่าแม้เธอตายแล้วแต่วิญญานนั้นไม่ได้ไปไหน กลับวนเวียนอยู่ในบ้านจนกลายเป็นเพื่อนบ้านที่มองไม่เห็น เขาจึงต้องใช้ชีวิตกับเธอจนได้เรียนรู้ว่า คนตายก็สอนให้คนเป็นรู้จักความงามและคุณค่าของโลกนี้ได้เหมือนกัน

Comment : เป็นเรื่องที่เศร้าได้อย่างลงตัวจริงๆ เรื่องนี้มีกลิ่นอายของแนวสืบสวนด้วย และถูกบรรจงด้วยความรู้สึกเหงาและโดดเดี่ยวไปในตัว ถึงแม้จะมีผีสิงอยู่ในบ้าน แต่เธอก็ไม่ได้ออกมาฆ่าใครอย่างในหนังหรอก แต่เธอจะมาชงกาแฟให้เราไม่ก็เปิดม่านให้เราเมื่อต้องการแสงแดด แล้วในเรื่องเธอก็อยากกินราเมงด้วยล่ะ (ฮา)

9.โทรศัพท์สลับมิติ (Calling You)

เรียว เด็กสาวมัธยมอยากมีโทรศัพท์มือถือเหมือนเพื่อนๆ จึงจินตนาการเอาว่าตนเองก็มีเหมือนกัน แล้ววันหนึ่งมือถือในจินตนาการก็มีเสียงเรียกเข้า เธอถึงกับตกใจเมื่อปลายเสียงเป็นเด็กหนุ่มชื่อ ชินยะ ผู้มีจินตนาการใช้มือถือเหมือนกัน

Comment : เป็นโรมานส์ผสมผสานความเศร้าแบบของโอตสึ อิจิ และแน่นอน ออกแนวหักมุมเช่นกัน ทำให้ผู้อ่านรู้สึกลุ้นและค่อยเป็นกำลังใจให้กับเรียว แต่เรื่องนี้อ่านและเศร้าอย่างลึกล้ำจริงๆวุ้ย

10.บาดแผล (Kiz/Kids)

เรื่องราวของเด็กชายที่เข้ามาเรียนในชั้นเรียนพิเศษและได้พบกับเพื่อนชื่ออะชะโตะ ผู้มีพลังพิเศษสามารถถ่ายโอนบาดแผลจากคนอื่นมาไว้ที่ตนเองได้แม้ทั่วร่างกายของเขาจะมีบาดแผลและความเจ็บปวดของผู้อื่น แต่อะซะโตะก็ยินดีรับมาไว้ที่ร่างกายเขา

Comment : เรื่องนี้ไม่ได้หักมุม แต่แสดงถึงมิตรภาพและสังคมของมนุษย์ เพราะใจชีวิตเรานั้นมักจะถูกหลอกลวงเสมอ แต่เขาก็เต็มใจช่วยผู้คนโดยไม่นึกสิ่งตอบแทน แต่เบื้องหลังชีวิตนั่นเศร้า...

11.บทเพลงดอกไม้ (Flower Song)

เมื่อผู้ป่วยสามคนที่มาพักรักษาตัวอยู่โรงพยาบาลห้องเดียวกัน ได้พบกับสาวน้อยมิซากิ ดอกไม้ร้องเพลงได้และเสียงเพลงนี้เองทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในชีวิตพวกเขา

Comment : นี้ก็เป็นอีกเรื่องที่เพื่อนเราเค้าว่าไม่สนุก = =" แต่เราว่ามันซาบซึ้งดีออก มีเบื้องหลังที่ทำให้เรารู้สึกสะเทือนใจและเข้าใจความรู้สึกของความเป็นแม่ หลอนๆหน่อยด้วยนะ อ่านๆแล้วอยากเห็นเรื่องนี้ทำเป็นหนัง XD อยากเห็นหน้าดอกไม้ คงหลอน~

12.นัดหมายในความมืด (Kurai tokoro de machiawase)

มิจิรุต้องตาบอดเพราะอุบัติเหตุ เธอถูกความพิการกักขังไว้ในโลกไร้แสง และต้องใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวหลังการตายของพ่อ ซึ่งเป็นญาติเพียงคนเดียว อากิฮิโระ พนักงานหนุ่มเติบโตในครอบครัวอบอุ่น แต่จิตใจเขากลับหม่นดำด้วยการปฏิเสธผู้คนและสังคม ทั้งสองได้มาพบกันในวันที่เกิดคดีฆาตกรรม อากิฮิโระเป็นผู้ต้องสงสัย ส่วนมิจิรุเป็นผู้ให้ที่ซ่อนผู้ต้องสงสัยโดยที่เธอไม่รู้ตัว เนื่องจากอากิฮิโระใช้ดวงตาอันมืดมิดของเธอเป็นเครื่องกำบัง แต่แล้วในความมืดนั้นเอง ความผูกพันของทั้งสองก็ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบไปพร้อมกับปริศนาฆาตกรรมที่กำลังคลี่คลาย

Comment : เรื่องนี้ออกแนว Romance/Horror ได้ตรงกับความชอบเลยจริงๆ ตอนนี้ก็กำลังเอามาอ่านใหม่อยู่ โอตสึ อิจิ ใช่คำบรรยายได้เงียบเชียบและเหงาหงอยได้ดีมากเลยล่ะ เป็นแนวนิยายรักแบบสไตล์ที่เราโปรดปรานจริงๆ

เราอ่านของโอตสึอิจิแค่นี้ล่ะ เล่มอื่นยังไม่เคยอ่านเลย แต่ขอบอกว่าเราประทับใจเค้ามาก จะว่าไปเราก็ไม่เคยอ่านของสตีเฟนคิงอ่ะนะ เห็นเค้าบอกว่าน่ากลัวอีกแบบนึง...